Faalangst is letterlijk, de angst om te falen. Vaak is het een motiverende factor, ook wel positieve faalangst genoemd, maar sommige mensen zijn zó bang om het niet goed te doen, dat ze zichzelf blokkeren in plaats van motiveren. Hierdoor kan men niet doen wat men onder normale omstandigheden wel kan doen, ook wel negatieve faalangst genoemd.

Het CBR start begin 2009 een landelijke proef met faalangstexamens. Het faalangstexamen is speciaal bedoeld voor kandidaten die met behulp van de beschikbare middelen niet de noodzakelijke rust kunnen vinden om te slagen voor het rijexamen.

Het faalangstexamen wordt afgenomen door een faalangstexaminator, die getraind is om mensen met faalangst te begeleiden.
Het faalangstexamen duurt in de proefperiode langer dan een praktijkexamen, namelijk 90 minuten. Tijdens het faalangstexamen bestaat er de mogelijkheid om gebruik te maken van een time-out, als de verlammende spanning toeslaat. Het faalangstexamen is wel duurder dan het gewone rijexamen. Toelatingseisen voor het faalangstexamen, in de proefperiode, is dat de kandidaat en de rijinstructeur bereid zijn om vragenlijsten in te vullen. De vragenlijsten zijn bedoeld om te zien of dit experimentele examen voldoet aan de eisen van het ministerie van Verkeer en Waterstaat.

Rijlessen met Rijangst

Rijangst is een overmatige en niet functionele angst om een voertuig te besturen of om bijrijder te zijn. Het begrip rijangst is vooral bekend als belemmerende emotie bij het rijden in een motorvoertuig. Rijangst kan specifiek zijn wanneer de angst zich beperkt tot slechts één of enkele situaties, bv tunnels, bruggen, de linkerbaan op de snelweg, wegen naast water, het naderen van verkeerslichten, het rijden in een file, inparkeren, of angst om mee te rijden met een specifiek persoon.

Soorten rijangst zijn:

1. Rijangst door paniekstoornis, vaak ook snelwegangst;

2. Rijangst door overbelasting;na beladen gebeurtenis en trauma;

3. Rijangst tgv faalangst;

4. Rijangst routinegebrek;

5. Rijangst door vaardigheden tekort;

6. Rijangst als bijrijder;

7. Rijangst als gevolg van andere stoornis.

Mensen met rijangst zijn veelal niet alleen bang voor het verkeer of het autorijden zelf. Ze zijn ook vaak bang voor de symptomen van hun eigen lichamelijke angst, zoals spierkrampen en/of duizelingen, hyperventilatie, hartkloppingen, wanhoopsgedachten etc.

TEST FAALANGST